جلد 7، شماره 23 - ( جلد 7، شماره 23 1397 )                   جلد 7 شماره 23 صفحات 69-84 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kheirizadeh Arough Y, seyed sharifi R. Effects of Endo-Mycorrhiza, Plant Growth Promoting Rhizobacteria and Foliar Application with Nano Zinc Oxide on Effective Traits at Grain Filling of Triticale Under Soil Salinity Condition. j.plant proc. func.. 2018; 7 (23) :69-84
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-523-fa.html
خیری زاده اروق یونس، سید شریفی رئوف. تأثیر اندومیکوریزا، باکتری‌های محرک رشد و تغذیه برگی با نانواکسید روی بر صفات موثر بر پر شدن دانه تریتیکاله (Triticale) در شرایط شوری خاک. مجله فرآیند و کارکرد گیاهی. 1397; 7 (23) :69-84

URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-523-fa.html


1- گروه زراعت ، دانشکده کشاورزی، دانشگاه محقق اردبیلی
چکیده:   (1758 مشاهده)

به منظور بررسی تأثیر میکوریزا، باکتری های محرک رشد و محلول پاشی با نانواکسید روی بر صفات موثر بر پر شدن دانه تریتیکاله در شرایط شوری خاک، آزمایشی در گلخانه تحقیقاتی دانشکده علوم کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1393 اجرا گردید. فاکتورهای مورد بررسی شامل شوری خاک در چهار سطح (عدم اعمال شوری، شوری 20، 40 و 60 میلی­مولار)، کودهای زیستی در چهار سطح (عدم کاربرد کود زیستی، کاربرد میکوریزا، کاربرد توأم باکتری­های محرک رشد سودوموناس پوتیدا استرین 186 و ازتوباکتر کروکوکوم استرین 5، کاربرد توأم میکوریزا و باکتری­های محرک رشد) و محلول پاشی با نانواکسید روی در سه سطح (عدم مصرف، مصرف 4/0 و 8/0 گرم در لیتر) بودند. نتایج نشان داد با افزایش شوری، عملکرد تک بوته، اجزای عملکرد، سرعت پر شدن، طول دوره پر شدن و دوره مؤثر پر شدن کاهش یافت. در حالی که میزان پرولین و قند محلول افزایش یافت. مقایسه میانگین­ها نشان داد بالاترین عملکرد تک بوته (64/3 گرم در بوته)، سرعت پر شدن (00196/0 گرم در روز)، طول دوره پر شدن (75/52 روز) و دوره موثر پر شدن (62/36 روز) در حالت کاربرد توأم باکتری­های محرک رشد و میکوریزا، محلول پاشی 8/0 گرم در لیتر نانواکسید روی و عدم اعمال شوری به دست آمد. بیش­ترین میزان قند محلول (48/99 میلی­گرم در گرم وزن تر) در حالت کاربرد توأم باکتری­های محرک رشد و میکوریزا، محلول پاشی 8/0 گرم در لیتر نانواکسید روی و شوری 60 میلی­مولار به دست آمد. اعمال شوری 20، 40 و 60 میلی­مولار عملکرد دانه را به ترتیب 9/8، 11/22 و 34/32 درصد کاهش داد و استفاده توأم کودهای بیولوژیک و نانواکسید روی به ترتیب 17/40، 74/49 و 40 درصد از این کاهش عملکرد را جبران کرد. بر اساس این نتایج به نظر می­رسد کاربرد کودهای بیولوژیک و محلول پاشی با نانواکسید روی می­تواند برای سودمندی تولید تریتیکاله تحت شرایط شوری خاک توصیه شود..

واژه‌های کلیدی: پرولین، تنش، عملکرد، کودهای بیولوژیک، PGPR
متن کامل [PDF 934 kb]   (962 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تنش شوري
دریافت: 1394/10/6 | پذیرش: 1395/2/20 | انتشار: 1397/2/23

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به انجمن فیزیولوژی گیاهی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Plant Process and Function

Designed & Developed by : Yektaweb