جلد 15، شماره 74 - ( جلد 15، شماره 74، مهر و آبان 1405 )
جلد 15 شماره 74 صفحات 20-1 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Arvin P. The effect of allantoin on some physiological and biochemical parameters of the medicinal plant rosemary (Rosmarinus officinalis L.) under salt stress. jispp 2026; 15 (74) : 1
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-2302-fa.html
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-2302-fa.html
آروین پویا. تأثیر آلانتوئین بر برخی پارامترهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه دارویی رزماری
(.Rosmarinus officinalis L) تحت تنش شوری. فرآیند و کارکرد گیاهی. 1405; 15 (74) :1-20
گروه کشاورزی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران ، pooya.arvin@pnu.ac.ir
چکیده: (32 مشاهده)
شوری از مهم‌ترین موانع رشد گیاهان در جهان است که عملکرد گیاه را به روش‌های مختلف تحت تأثیر قرار می‌دهد. از این‌رو تحقیق و بررسی روش‌هایی که منجر به کنترل و کاهش اثرات شوری در گیاهان شود، حائز اهمیت است. آزمایش حاضر به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار بر گیاه دارویی رزماری انجام گرفت. فاکتور اول تیمار کلرید سدیم در پنج سطح (صفر، 25، 50، 75 و 100 میلیمولار) و فاکتور دوم تیمار آلانتوئین در سه سطح (صفر، 1/0 و 100 میلیمولار) بود. تأثیر این تیمارها بر میزان برخی شاخص‌های رشد، محتوای رنگیزههای فتوسنتزی، آنتوسیانین، پرولین، فنل کل و فعالیت آنتی‌اکسیدانی در گیاه رزماری بررسی شد. نتایج نشان داد که میزان وزن تر و خشک ریشه و اندام‌های هوایی و همچنین محتوای کلروفیلهای a و b با افزایش سطح شوری به‌طور معنی‌داری کاهش یافت و با کاربرد آلانتوئین، این شاخص‌ها روند کاهشی کمتری از خود نشان دادند. در ارتباط با محتوای آنتوسیانین، پرولین و فنل کل باید اشاره کرد که با افزایش غلظت نمک، افزایش معنی‌داری در محتوای این ترکیبات مشاهده شد و کاربرد آلانتوئین محتوای فنل کل را به‌طور معنی‌داری نسبت به نمونه شاهد و تیمارهای عدم کاربرد آلانتوئین افزایش داد، ولی بر محتوای پرولین تأثیر معنی‌داری نداشت. نتایج همچنین نشان داد فعالیت آنتی‌اکسیدانی گیاهان تحت تنش شوری و آلانتوئین به‌طور معنی‌داری افزایش یافت و تیمارهای برهم‌کنش شوری در آلانتوئین بیشترین میزان ظرفیت آنتی‌اکسیدانی را به خود اختصاص دادند. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان داد که شوری اگرچه اثرات منفی بر برخی شاخص‌های رشد گیاه رزماری داشت، اما کاربرد آلانتوئین توانست تا حدی این اثرات را کاهش دهد. از سوی دیگر، سطوحی از شوری و محلول‌پاشی آلانتوئین موجب افزایش معنی‌دار برخی متابولیت‌های ثانویه از جمله کاروتنوئیدها، آنتوسیانین، فنل کل و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی شد که به نظر میرسد می‌تواند به بهبود و تقویت خواص دارویی گیاه رزماری منجر شود.
شماره‌ی مقاله: 1
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 | این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
