جلد 15، شماره 74 - ( جلد 15، شماره 74، مهر و آبان 1405 )
جلد 15 شماره 74 صفحات 235-215 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Noori M, Maleki M, Karimi R. The combined effect of phenylalanine and glycinebetaine on physiological and biochemical indices related to salt tolerance in grapevine. jispp 2026; 15 (74) : 11
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-2232-fa.html
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-2232-fa.html
نوری معصومه، ملکی معصومه، کریمی روح اله. اثر کاربرد ترکیبی فنیلآلانین و گلایسینبتائین بر شاخصهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی مرتبط با تحمل به شوری در انگور. فرآیند و کارکرد گیاهی. 1405; 15 (74) :215-235
معصومه نوری1 
، معصومه ملکی*2 ، روح اله کریمی3
، معصومه ملکی*2 ، روح اله کریمی3
1- گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
2- گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران ،masoumemaleki@gmail.com
3- گروه علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
2- گروه زیست‌شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران ،
3- گروه علوم باغبانی و فضای سبز، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
چکیده: (32 مشاهده)
تنش شوری از مهمترین عوامل محدودکننده رشد گیاهان بوده و به عنوان یک مشکل در حال افزایش برای کشاورزی در جهان است. انگور یکی از گیاهان حساس به شوری است و غلظتهای بالای نمک منجر به کاهش رشد و عملکرد آن میشود. پژوهش حاضر با هدف کاربرد گلایسینبتائین (5 میلیمولار) و فنیلآلانین (5 میلیمولار) بر تحمل به شوری (100 میلیمولار کلرید سدیم) نهالهای یکساله انگور رقم یاقوتی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در دانشگاه ملایر در سال 1403 انجام شد. تیمار گلایسینبتائین و فنیل آلانین به صورت محلولپاشی برگی طی دو مرحله اعمال و پس از گذشت شش هفته از اولین تیمار شوری، نمونههای برگی جهت سنجش
شاخصهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی به آزمایشگاه منتقل شدند. براساس نتایج، تنش شوری منجر به کاهش محتوای کلروفیل کل، کاروتنوئید و محتوای نسبی آب برگ شد، ولی محتوای این شاخصها در تاکهای تیمارشده گلایسینبتائین و فنیلآلانین بیشتر از دیگر تیمارها بود. تیمار گلایسینبتائین و فنیل آلانین و یا ترکیب آنها به طور معنیداری باعث بهبود سیستم آنتیاکسیدانی آنزیمی (فعالیت آنزیم کاتالاز، گایاکول پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز) و غیرآنزیمی (فنل و فلاونوئید) برگ تاکهای تحت تنش شوری شد و تنش اکسایشی را کاهش داد بهطوریکه میزان تولید مالون دیآلدئید و پراکسید هیدروژن و درصد نشت یونی در برگ تاکهای تیمارشده کمتر از شاهد بود. بیشترین محتوای پرولین و قند محلول برگ مربوط به تاکهای تیمارشده بود. همچنین در تیمارهای مورد استفاده میزان تجمع کلر و سدیم را در برگ گیاه کاهش، ولی تجمع عناصر غذایی را افزایش داد. در کل کاربرد برگی گلایسینبتائین و فنیل آلانین با تأثیر بر سیستم آنتیاکسیدانی، تجمع اسمولیتهای سازگار و محتوای عناصر غذایی باعث کاهش اثرات شوری بر نهالهای انگور یاقوتی شد.
شاخصهای فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی به آزمایشگاه منتقل شدند. براساس نتایج، تنش شوری منجر به کاهش محتوای کلروفیل کل، کاروتنوئید و محتوای نسبی آب برگ شد، ولی محتوای این شاخصها در تاکهای تیمارشده گلایسینبتائین و فنیلآلانین بیشتر از دیگر تیمارها بود. تیمار گلایسینبتائین و فنیل آلانین و یا ترکیب آنها به طور معنیداری باعث بهبود سیستم آنتیاکسیدانی آنزیمی (فعالیت آنزیم کاتالاز، گایاکول پراکسیداز و آسکوربات پراکسیداز) و غیرآنزیمی (فنل و فلاونوئید) برگ تاکهای تحت تنش شوری شد و تنش اکسایشی را کاهش داد بهطوریکه میزان تولید مالون دیآلدئید و پراکسید هیدروژن و درصد نشت یونی در برگ تاکهای تیمارشده کمتر از شاهد بود. بیشترین محتوای پرولین و قند محلول برگ مربوط به تاکهای تیمارشده بود. همچنین در تیمارهای مورد استفاده میزان تجمع کلر و سدیم را در برگ گیاه کاهش، ولی تجمع عناصر غذایی را افزایش داد. در کل کاربرد برگی گلایسینبتائین و فنیل آلانین با تأثیر بر سیستم آنتیاکسیدانی، تجمع اسمولیتهای سازگار و محتوای عناصر غذایی باعث کاهش اثرات شوری بر نهالهای انگور یاقوتی شد.
شماره‌ی مقاله: 11
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 | این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
