جلد 7، شماره 24 - ( جلد 7، شماره 24 1397 )                   جلد 7 شماره 24 صفحات 211-228 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Akbari F, Madadkar Haghjou M. Increase in biomass and growth of Dunaliella microalga under vanillin treatment. j.plant proc. func.. 2018; 7 (24) :211-228
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-691-fa.html
اکبری فروغ، مددکار حق جو مریم. افزایش بیومس و رشد میکروجلبک Dunaliella تحت تاثیر تیمار وانیلین . مجله فرآیند و کارکرد گیاهی. 1397; 7 (24) :211-228

URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-691-fa.html


1- دانشگاه لرستان
2- دانشگاه لرستان ، m_madadkar@yahoo.com
چکیده:   (1636 مشاهده)

افزایش بیومس و میزان رشد میکروجلبک‌های سبز برای دست یافتن به مقادیر بیشتری از تولیدات ارزشمند آن­ها، یکی از اهداف مهم علم فیزیولوژی گیاهی در رابطه با اکوسیستم‌های آبی است. عوامل بسیاری قادرند که بر افزایش و کاهش بیومس در جمعیت میکروجلبک­ها تاثیر بگذارند. در این تحقیق تاثیر غلظت­های مختلف ترکیب فنلی وانیلین (C8H8O3)، بصورت صفر (شاهد)،10، 25، 40، 50، 70، 90 و mg.L-1100 بر تعداد سلول‌ها روند رشد، وزن تر و خشک و برخی شاخص‌های فیزیولوژیک (نظیر محتوای قند‌کل، قندهای ‌احیاکننده، پروتئین و رنگدانه ­های فتوسنتزی) دو گونه-UTEX200 D.salina و -UTEX2538D.badawil درطی یک دوره 24روزه و در قالب طرح کاملاً تصادفی بصورت فاکتوریل با سه تکرار مورد مطالعه قرار گرفت. بیشترین تعداد سلول‌ها، در تیمارهای 25 ، 40 و mg.L-150 وانیلین مشاهده شد. بیشترین سرعت رشد ویژه (Specific growth rate, SGR) و کمترین زمان دو برابر شدن تعداد سلول­ها ((Doubling time, DT در D. bardawil در تیمار mg.L-150 وانیلین و برای D. salina در تیمارهای 25 و mg.L-140 وانیلین، مشاهده شد. در اکثر تیمارهای وانیلین، وزن‌تر، وزن خشک و قند‌کل افزایش یافته، اما پروتئین و قندهای احیا (همگی در مقایسه با شاهد) کاهش یافتند. کلروفیل a و کل، کاروتنوئید کل صرفاً در D. bardawil افزایش یافتند، اما کلروفیل b و بتاکاروتن کاهش نشان دادند. گونه D. salina از سرعت رشد بیشتری نسبت به D. bardawil، برخوردار بود، اما مقادیر پروتئین، قند کل و قندهای احیا کننده در آن کمتر بودند. بطورکلی، برخلاف برخی مطالعات قبلی، حضور ترکیب فنلی وانیلین در محیط کشت در غالب موارد، سبب تحریک رشد و تقسیمات سلولی و نیز افزایش برخی شاخص­های فیزیولوژیک در گونه­ های مزبور گردید.

متن کامل [PDF 1081 kb]   (3545 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سایر موارد
دریافت: 1395/6/12 | پذیرش: 1395/12/7 | انتشار: 1397/5/23

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به انجمن فیزیولوژی گیاهی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Plant Process and Function

Designed & Developed by : Yektaweb