Jahantigh O. The effect of different treatments of silica, nanosilica, and essential elements on improving germination and growth of wheat seedlings under salt stress. Plant Process and Function 2026; 15 (71) : 9
URL:
http://jispp.iut.ac.ir/article-1-2243-fa.html
جهانتیغ ام البنین. بررسی اثر تیمارهای مختلف سیلیس، نانوسیلیس و عناصر ضروری بر بهبود جوانهزنی و رشد گیاهچههای گندم تحت تنش شوری. فرآیند و کارکرد گیاهی. 1405; 15 (71) :151-168
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-2243-fa.html
گروه زیستشناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، خوزستان، ایران ، jahantigh@bkatu.ac.ir
چکیده: (18 مشاهده)
گندم یک محصول زراعی استراتژیک در سرتاسر جهان است. با توجه به توسعه روزافزون تنش شوری در زمینهای زراعی بکارگیری روشهایی ایمن، دوستدار طبیعت و فناوری نانو در عرصه علوم زراعی دارای اهمیت ویژهای است، لذا در مطالعه حاضر به بررسی تأثیر تیمارهای سیلیس، نانوسیلیس و عناصر ضروری بر تعدیل اثرات مضر تنش شوری بر روی گندم پرداخته شد. در پژوهش حاضر، تأثیر تیمارهای آبمقطر (شاهد)، سیلیس (100 پیپیام)، نانوسیلیس (500 پیپیام) و عناصر ضروری (100 پیپیام) بر عملکرد بذر گندم تحت تأثیر تنش شوری ناشی از صفر (آبمقطر) و 100 میلیمولار کلرید سدیم در ظروف پتریدیش در قالب طرح کاملاً تصادفی بررسی شد. نتایج نشان داد که تنش شوری با کاهش فعالیت آلفاآمیلاز، افزایش میزان نشاسته و عدم تغییر میزان قندهای محلول در دسترس جنین بذر منجر به کاهش جوانهزنی بذر گندم شد. تیمارهای سیلیس، نانوسیلیس و عناصر ضروری موجب ارتقاء فعالیت آلفا آمیلاز، هیدرولیز نشاسته به قندهای محلول و در نتیجه افزایش جوانهزنی بذر شدند. تنش شوری باعث کاهش میزان رشد گیاهچهها شد، درحالیکه تیمارهای مختلف، رشد گیاهچههای تیمارشده با شوری را بهبود بخشیدند. تنش شوری با افزایش تولید آباکسیژنه و کاهش فعالیت کاتالاز سبب آسیب به رنگیزههای فتوسنتزی، کاهش تولید کربوهیدراتها، آسیب به پروتئینها و پراکسیداسیون لیپیدهای غشایی شد. تیمارهای سیلیس، نانوسیلیس و عناصر ضروری بذرهای گندم تحت تأثیر شوری با افزایش میزان آنتیاکسیدانتهای غیرآنزیمی (فنلها، آنتوسیانینها، فلاونوئیدها، کاروتنوئیدها و پرولین) و آنزیمی (کاتالاز) و افزایش ظرفیت آنتیاکسیدانتی کل براساس روش FRAP سبب مهار تجمع آباکسیژنه و به دنبال آن افزایش میزان کلروفیلهای a و b، قندهای محلول، پروتئینها و کاهش پراکسیداسیون لیپیدهای غشاء شد. براساس کاهش میزان آب اکسیژنه و عدم وقوع پراکسیداسیون لیپیدهای غشاء، افزایش میزان رشد و جوانهزنی میتوان نتیجهگیری نمود که تیمارهای بهکاررفته سبب کاهش شدت تنش در گندم و بهبود عملکرد فیزیولوژیکی گیاه شدند و مؤثرترین تیمار نانوسیلیس بود.
شمارهی مقاله: 9
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تنش شوري دریافت: 1404/5/2 | پذیرش: 1404/8/7 | انتشار: 1405/2/12
ارسال پیام به نویسنده مسئول