جلد 15، شماره 71 - ( جلد 15، شماره 71، فروردین و اردیبهشت 1405 )                   جلد 15 شماره 71 صفحات 26-1 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Sajediasl S, Balouchi H, Movahhedi Dehnavi M, Yadavi A, Ebrahimi F. Improving morpho-physiological characteristics of camelina (Camelina sativa) by application of salicylic acid and bio-fertilizer under drought stress. Plant Process and Function 2026; 15 (71) : 1
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-2219-fa.html
ساجدی اصل سهیلا، بلوچی حمیدرضا، موحدی دهنوی محسن، یدوی علیرضا، ابراهیمی فاطمه. بهبود ویژگی‌های مورفو- فیزیولوژیک کاملینا (Camelina sativa) با کاربرد اسید‌‌ سالیسیلیک و کود ‌‌‌زیستی تحت تنش خشکی. فرآیند و کارکرد گیاهی. 1405; 15 (71) :1-26

URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-2219-fa.html


1- گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2- گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران ، balouchi@yu.ac.ir
چکیده:   (37 مشاهده)
به‌منظور بهبود ویژگی‌های مورفو- فیزیولوژیک کاملینا با کاربرد اسید‌‌ سالیسیلیک (SA) و کود ‌‌‌زیستی تحت تنش خشکی، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی در سه تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشگاه یاسوج، در سال 1402 انجام شد. عامل اول شامل تنش خشکی در سه سطح (آبیاری پس از 20، 40 و 60% تخلیه رطوبتی)، عامل دوم، کود زیستی فسفات بارور-2 در دو سطح (کاربرد و عدم کاربرد) و عامل سوم محلول‌پاشی SA در سه سطح (صفر، 100 و 200 میکرومولار) بود. آبیاری در سطوح 40 و 60% تخلیه رطوبتی سبب کاهش معنی‌داری در صفات ارتفاع بوته، تعداد شاخه جانبی، شاخص سبزینگی برگ، محتوای نسبی آب برگ، تعداد دانه در خورجین، تعداد دانه در بوته، وزن هزار دانه و وزن کل دانه در بوته شد، اما تعداد خورجین در بوته افزایش یافت. همچنین در شرایط تنش، درصد نشت الکترولیت‌ها و محتوای مالون ‌دی‌آلدهید برگ به‌طور معنی‌داری افزایش یافت که بیانگر بروز تنش اکسیداتیو و آسیب غشایی بود. در مقابل، محتوای قندهای محلول و پرولین برگ تحت شرایط خشکی افزایش یافت که نشان‌دهنده نقش اسمولیت‌ها در سازگاری گیاه بود. کاربرد فسفات بارور-2 و SA سبب افزایش میزان صفات مورد بررسی شد. بیشترین تعداد خورجین در بوته (193 عدد) از 60% تخلیه رطوبتی + عدم کاربرد فسفات بارور -2 + 200 میکرومولار SA و کم‌ترین آن (97 عدد) از ترکیب تیماری 20% تخلیه رطوبتی + عدم کاربرد فسفات بارور -2 + عدم کاربرد SA حاصل شد. همچنین بیشترین و کم‌ترین وزن کل دانه در بوته به‌ترتیب از تیمارهای 20% تخلیه رطوبتی + کاربرد فسفات بارور-2 + کاربرد 100 میکرومولار SA و 60% تخلیه رطوبتی + عدم کاربرد فسفات بارور-2 + عدم کاربرد SA به‌دست آمد. براساس نتایج به‌دست‌آمده، هر چند با افزایش تنش خشکی از وزن کل دانه در بوته کاسته می‌شود، اما با به‌کارگیری کود زیستی فسفات بارور-2 + SA به‌ویژه در سطوح بالای تنش می‌توان تا حدی از بروز اثرات سوء تنش بر عملکرد تولیدی این گیاه کاست. این مسأله را می‌توان به تأثیر مثبت کود زیستی فسفات بارور-2 + SA در بهبود رشد گیاه در شرایط تنش نسبت داد. در مجموع، بر­اساس معیار عملکرد تولیدی، بهترین تیمار ترکیب کود زیستی فسفات بارور-2 همراه با اسید سالیسیلیک 100 میکرومولار بود که بالاترین وزن کل دانه در بوته را فراهم نمود.
شماره‌ی مقاله: 1
متن کامل [PDF 1327 kb]   (46 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تنش خشكي
دریافت: 1404/3/3 | پذیرش: 1404/7/22 | انتشار: 1405/2/12

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فرآیند و کارکرد گیاهی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Plant Process and Function

Designed & Developed by : Yektaweb