جلد 10شماره 44- مهر و آبان                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


1- دانشگاه ایلام ، f.ghanbari@ilam.ac.ir
2- دانشگاه ایلام
چکیده:   (41 مشاهده)
با توجه به اقلیم خشک و کمبود آب در کشور ایران استفاده از موادی که بتواند تحمل گیاه به کم‌آبی را افزایش دهد از اهمیت زیادی برخوردار است. در این تحقیق اثر اسید سالیسیلیک و کائولین بر تحمل تنش کم‌آبی در گیاه گوجه‌فرنگی مورد ارزیابی قرار گرفت. تیمارها شامل محلول‌پاشی برگی در چهار سطح (شاهد، اسید سالیسیلیک 5/0 میلی­مولار، کائولین 5/2 درصد و کاربرد هم‌زمان اسید سالیسیلیک+کائولین) و دور آبیاری (2، 4، 6 و 8 روز یک‌بار آبیاری) بود. نتایج نشان داد که افزایش دور آبیاری در گیاه گوجه‌فرنگی منجر به کاهش رشد و عملکرد در این گیاه شد، به‌طوری‌که میانگین عملکرد در دورهای آبیاری 4، 6 و 8 روز یک‌بار نسبت به شاهد (دو روز یک‌بار) به ترتیب 9، 11 و 21 درصد کاهش یافت. با افزایش دور آبیاری محتوای رطوبت نسبی، کلروفیل کل، تعرق و فتوسنتز کاهش و مالون دی آلدهید، پرولین، فعالیت آنزیم پراکسیداز و پراکسید هیدروژن افزایش یافت. تیمارهای اسید سالیسیلیک و کائولین تأثیر مثبت و معنی‌داری بر کاهش آثار تنش کم‌آبی در گیاه گوجه‌فرنگی داشتند. کاربرد اسید سالیسیلیک و کائولین با افزایش کلروفیل، محتوای رطوبت نسبی، فعالیت آنزیم پراکسیداز، نرخ فتوسنتز و تعرق سبب بهبود رشد و عملکرد گیاه شدند. بیشترین تأثیر تیمارهای محلول‌پاشی در شرایط دور آبیاری 6 و 8 روز یک‌بار مشاهده شد. همچنین نتایج نشان داد که کاربرد هم‌زمان اسید سالیسیلیک+کائولین اثر هم‌افزایی نسبت به کاربرد این مواد به‌صورت جداگانه نداشت. با توجه به نتایج به‌دست‌آمده برای کاهش آثار آبیاری طولانی در گیاه گوجه‌فرنگی استفاده از کائولین یا اسید سالیسیلیک توصیه می‌شود.
متن کامل [DOC 1846 kb]   (1 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تنش خشكي
دریافت: 1399/10/22 | پذیرش: 1399/12/19

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به انجمن فیزیولوژی گیاهی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 CC BY-NC 4.0 | Journal of Plant Process and Function

Designed & Developed by : Yektaweb