جلد 8، شماره 32 - ( جلد 8، شماره 32، 1398 1398 )                   جلد 8 شماره 32 صفحات 177-194 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

abshenas M, Esmaeili M, Heidarzade A. The effect of glycine betaine to increase resistance of Salicornia plant (Salicornia persica) to salinity. j.plant proc. func.. 2019; 8 (32) :177-194
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-1010-fa.html
آب شناس محسن، اسماعیلی محمدعلی، حیدرزاده ایوب. تاثیر گلایسین بتائین بر افزایش تحمل به شوری در گیاه سالیکورنیا (Salicornia persica) . مجله فرآیند و کارکرد گیاهی. 1398; 8 (32) :177-194

URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-1010-fa.html


1- گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری
2- گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری ، a.heidarzade@gmail.com
چکیده:   (1158 مشاهده)
 افزایش روز افزون جمعیت جهان و نیاز بیشتر به تامین خوراک برای انسان و دام، استفاده از خاک­های شور در زراعت را به امری بدیهی بدل می­کند. گیاه سالیکورنیا با نام علمی Salicornia sp. از خانواده اسفناجیان (Chenopodiaceae) گزینه مناسبی جهت معرفی به منظور زراعت در خاک­های شور و نیمه شور است.
این مطالعه با هدف بررسی واکنش گیاه سالیکورنیا به محلول پاشی گلایسین بتائین در کشت گلخانه­ای و پیش­تیمار این ماده در مرحله­ی جوانه­زنی تحت سطوح مختلف شوری، در دو مرحله  به اجرا درآمد. در مرحله اول تیمارهای شوری در پنج سطح (صفر، 150، 300، 450 و 600 میلی مولار) سدیم کلراید، بعنوان فاکتور اول و گلایسین بتائین در پنج سطح (0، 30، 60، 90 و 120 میلی مولار) بعنوان فاکتور دوم در نظر گرفته شدند. مرحله دوم شامل تیمار شوری با سدیم کلراید در سه سطح (150، 300 و450 میلی مولار) به عنوان فاکتور اول و گلایسین بتائین در سه سطح (0 ، 60 و 120 میلی مولار) بعنوان فاکتور دوم بود.
سطوح بالاتر از300 میلی مولار شوری در هر دو مرحله باعث کندی و توقف صفات مرتبط با جوانه زنی و رشدی گیاه سالیکورنیا و افزایش فعالیت آنزیمی در سطح 300 میلی مولار سدیم کلراید شد، از طرفی پیش تیمار بذر و محلول پاشی با گلایسین بتائین (سطح 120 میلی مولار) بخوبی باعث کاهش اثرات منفی شوری بر شاخص­های مرتبط با جوانه زنی و سایر صفات مورد بررسی در این آزمایش شد.
پیش تیمار بذور با محلول گلایسین بتائین با غلظت های 90 و 120 میلی مولار را بدلیل تاثیر بهتر بر مجموع صفات مورد بررسی می­توان بعنوان مناسب‌ترین سطوح پیش­تیمار معرفی نمود و در مرحله گلدانی محلول­پاشی با غلظت 120 میلی مولار این ترکیب نیز بیشترین اثربخشی را از خود نشان داده است. همچنین با توجه به شرایط و نتایج بدست آمده در این آزمایش مناسب ترین سطح شوری برای رشد و نمو سالیکورنیا شوری 300 میلی مولار NaCl تعیین شد.
 
متن کامل [PDF 582 kb]   (476 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تنش شوري
دریافت: 1396/11/26 | پذیرش: 1397/4/2 | انتشار: 1398/10/29

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به انجمن فیزیولوژی گیاهی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | Journal of Plant Process and Function

Designed & Developed by : Yektaweb