fa بررسی تحمل به شوری گونه بومی علف گندمی بیابانی (Agropyron desertorum L.) تنش شوري Salt Stress پژوهشي Research در اکثر نقاط ایران به دلیل وجود شوری آب و خاک مشکلات زیادی در زمینه پرورش چمن در فضای سبز شهری وجود دارد. یکی از راهکارهای مناسب جهت حل این مشکل استفاده از گیاهان بومی متحمل به شوری میباشد. بر این اساس پژوهشی به منظور بررسی تاثیر چهار سطح شوری (شاهد با شوری 36/0، 4، 8 و 16 دسی زیمنس بر متر) بر شاخص‌های مورفولوژیک و فیزیولوژیک در گونه بومی علف گندمی بیابانی به صورت طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار به اجرا در آمد. نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد با افزایش شوری رنگ، وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه، محتوای آب نسبی برگها و میزان پتاسیم موجود در اندام هوایی و ریشه کاهش یافت. همچنیین شوری باعث افزایش سدیم اندام هوایی و ریشه، نشت یونی برگها، پرولین و فعالیت آنزیمهای کاتالاز، پراکسیداز، آسکوربات پر اکسیداز گردید. با توجه به کاهش کیفیت ظاهری (رنگ)، محتوای آب نسبی برگها و همچنین افزایش نشت یونی غشا به نظر می رسد افزایش تولید پرولین و فعالیت آنزیمهای آنتی اکسیدانی نتوانسته است خسارات ناشی از تنش شوری را کاهش دهد. تمامی شاخصهای اندازه گیری شده در این آزمایش از همان شوری 4 دسی زیمنس بر متر تفاوت معنیداری را با شاهد نشان داد. به طور کلی نتایج این آزمایش نشان داد گیاه علف گندمی بیابانی حساس به شوری بوده و تحمل آن کمتر از 4 دسی زیمنس بر متر می‌باشد. Because of water and soil salinity, there are many problems for turfgrass in Iran. use of salt tolerant native plants is one of the appropriate way for solving these problems. This study was undertaken to evaluate effect of four levels of salinity (less than2, 4, 8 and 16 ds/m) on morphological and physiological characteristics in naitive grass, Wheatgrass (Agropyron desertorum). The experiment was performed based on randomized complete block design with three replications. The results showed that salinity stress decreased turfgrass qualiy (TQ), fresh and dry weight of shoots and roots, relative water content (RWC) and root and shoot potassium contents. Also, salinity stress increased shoot and root sodium contents, electrolyte leakage (EL), proline contents and activity of enzymes. According to reduction in TQ and RWC and increase in EL under salinity stress, it seems that increasing in proline contents and enzymes activities could not be able to reduce the damage caused by stress. All of the measured parameters in this study showed the significant differences with control plant in 4 ds/m salinity level. The results showed the wheatgrass is salt-sensitive and salt tolerance it was less than 4 (ds/m). آنزیم‌های آنتی اکسیدانت, پرولین, گونه بومی, محتوای آب نسبی, نشت یونی Antioxidant enzymes, Ion leakage, Native species, Proline content, Relative water content 93 104 http://jispp.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-234-1&slc_lang=fa&sid=1 rahil tajmir riahi راحیل تاجمیر ریاحی Rahil.tajmir@yahoo.com No Young Researchers Club, Khorasgan Branch, Islamic Azad University دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان-باشگاه پژوهشگران جوان Nematollah Etemadi نعمت اله اعتمادی Etemadin@cc.iut.ac.ir Yes Isfahan University of Technology دانشگاه صنعتی اصفهان Forogh Mortazainezhad فروغ مرتضایی نژاد Mortazainezhad@yahoo.com No Azad University of Khorasgan دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان amir sadeghi امیر صادقی am_sadeghi_rose@yahoo.com No Isfahan University of Technology دانشگاه صنعتی اصفهان