جستجو در مقالات منتشر شده


۵ نتیجه برای نصیری

سید حسین محسنی، محمد علی اسماعیلی، همت اله پیردشتی، رحمت عباسی، مرتضی نصیری،
جلد ۹، شماره ۳۵ - ( جلد ۹ شماره ۳۵- فروردین و اردیبهشت ۱۳۹۹ )
چکیده

به­ منظور بررسی اثر کم­آبیاری و کارایی انواع کودهای پتاسیمی بر بهبود میزان رنگیزه­های فتوسنتزی و شاخص­های فلورسانس کلروفیل در برنج (رقم طارم هاشمی)، پژوهشی مزرعه­ای در سال ۱۳۹۵ در دو ایستگاه مؤسسه تحقیقات برنج (آمل) و مزرعه الگویی واقع در شهرستان سوادکوه به صورت اسپلیت­پلات در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. روش­های مختلف آبیاری در دو سطح (غرقاب دائم و غرقاب نمودن پس از کاهش ارتفاع آب به پایین­تر از ۱۰ سانتیمتر) و کاربرد کودهای پتاسیمی، شامل سولفات پتاسیم، کلرورپتاسیم و کود زیستی، در نه سطح بودند. بر اساس یافته­ها، با اعمال کم­آبیاری میزان کلروفیل a، b، a+b، فلورسانس حداکثر، فلورسانس متغیر، سرعت انتقال الکترون در فتوسیستم II (ETR) و عملکرد شلتوک در مقایسه با تیمار آبیاری غرقاب به­طور معنی­داری در هر دو ایستگاه کاهش یافت. این پژوهش حاکی از اثر مثبت تیمارهای کاربرد کود پتاسیم در شرایط کم­آبی از طریق افزایش معنی­دار محتوی کلروفیل و شاخص خاموشی غیرفتوشیمیایی (NPQ) بود. بیشترین میزان عملکرد شلتوک از برهمکنش تیمارهای آبیاری غرقاب و کاربرد ۵۰% کود سولفات پتاسیم به­صورت پایه و ۵۰% کود کلرورپتاسیم به­صورت سرک، معادل ۴۹۴۵ و ۴۷۷۰ کیلوگرم در هکتار به­ترتیب در ایستگاه­های آمل و سوادکوه به­دست آمد. با توجه به همبستگی مثبت و معنی­دار عملکرد شلتوک با صفات محتوی کلروفیل a، کلروفیل کل، حداکثر کارایی کوانتومی فتوسیستم II (Fv/Fm) و ETR می­توان اظهار داشت که تیمار کاربرد ۵۰% کود سولفات پتاسیم به­صورت پایه و ۵۰% کود کلرورپتاسیم به­صورت سرک بیشترین کارایی را از لحاظ صفات مورد بررسی به­ویژه در شرایط کم­آبی داشت. 
صالح شهابی وند، احمد آقایی، معصومه اطهاری، یوسف نصیری،
جلد ۱۱، شماره ۴۷ - ( جلد ۱۱، شماره ۴۷- فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۱ )
چکیده

محلول‌پاشی عناصر کم‌مصرف از جمله روی، یک روش سریع و ساده برای رفع یا کاهش کمبود این عناصر در گیاه است. به­منظور ارزیابی اثر محلولپاشی عنصر روی به دو صورت معمول و نانوذره بر پاسخ‌های رشدی و آنتی‌اکسیدانی گیاه دارویی ریحان (Ocimum basilicum L.)، این تحقیق به­صورت طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار و در شرایط گلخانه‌ای اجرا شد. تیمارها شامل چهار سطح اکسید روی (صفر، ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرم بر لیتر) و چهار سطح نانوذره اکسید روی (صفر، ۲۵، ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرم بر لیتر) بودند. نتایج تجزیه واریانس مشخص کرد که اثر تیمارها بر صفات رشدی و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان معنی‌دار بود. نتایج نشان داد که تحت تیمار اکسید روی معمولی در سطح ۱۰۰ میلی‌گرم، طول اندام هوایی و ریشه و وزن خشک اندام هوایی و ریشه افزایش معنی‌دار در مقایسه با شاهد یافتند. تیمار نانوذره روی در همه سطوح به­خصوص در سطح ۱۰۰ میلی‌گرم اثر مثبت معنی‌دار بر همه شاخص‌های رشدی شامل طول اندام هوایی و ریشه، طول و تعداد گل‌آذین و وزن خشک اندام هوایی و ریشه نسبت به شاهد داشت. با افزایش غلظت هر دو تیمار روی معمولی و نانوذره روی، میزان فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان کاتالاز، آسکوربات پراکسیداز و گایاکول پراکسیداز در ریشه و اندام هوایی افزایش یافت. کمترین و بیشترین مقدار شاخص‌های رشدی و میزان فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان به­ترتیب در گیاهان شاهد و تیمار ۱۰۰ میلی‌گرم بر لیتر نانوذره مشاهده شد. نتایج این مطالعه نشان‌دهنده تأثیر مثبت و بارز فرم نانوذره اکسید روی نسبت به فرم معمولی اکسید روی، بر رشد و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدان در گیاه دارویی ریحان است.


محسن نصیری، هوشمند صفری، حسین پورهادیان،
جلد ۱۱، شماره ۴۸ - ( جلد ۱۱ شماره ۴۸- خرداد و تیر ۱۴۰۱ ۱۴۰۱ )
چکیده

به‌منظور ارزیابی اثر نانو­ذره مس بر خصوصیات گیاه دارویی پنیرک تحت شرایط تنش خشکی، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در سال ۱۳۹۷ در شرایط گلخانه انجام گردید. فاکتور اول تنش خشکی در سه سطح بدون تنش و تنش ۷۵ و ۵۰ درصد ظرفیت زراعی و فاکتور دوم نانو­ذره مس در چهار سطح صفر، ۱۰، ۵۰ و ۱۰۰ میلی‌گرم در لیتر بودند. نتایج نشان داد که بین سطوح خشکی و نانو­ذره مس مورد بررسی از نظر کلیه صفات اختلاف معنی‌داری در سطح یک درصد وجود داشت. همچنین اثر متقابل تنش خشکی و نانو­ذره در صفات کارتنوئید، کاتالاز، بیوماس، عملکرد بوته و وزن هزار دانه معنی‌دار بود. نتایج نشان‌دهنده واکنش این گیاه به تنش خشکی بود. در بین سطوح مختلف نانو­ذره مس غلظت ۵۰ میلی‌گرم در لیتر دارای بیشترین میزان از نظر صفات مورد بررسی بود. در غلظت ۵۰ میلی‌گرم در لیتر نانو ذره مس کارتنوئید، بیوماس، کاتالاز، وزن هزار دانه و عملکرد دانه در سطح بدون تنش بالاترین میزان را نشان دادند. اما در سطح تنش خشکی این صفات با توجه غلظت‌های نانو­ذرات کاهش کمتری داشتند. همچنین نتایج نشان داد که سطح ۱۰۰ میلی‌گرم در لیتر دارای کمترین میزان در صفات مورد بررسی بود و با ایجاد سمیت اثرات منفی بر گیاه داشت. بنابراین می‌توان با استفاده از نانو­ذره مس با غلظت ۵۰ میلی‌گرم در لیتر اثر منفی تنش خشکی را کاهش داد.
بهروز صالحی اسکندری، زهره نصیریان جزی، جلیل عباسپور، فاطمه دانشمند،
جلد ۱۱، شماره ۴۸ - ( جلد ۱۱ شماره ۴۸- خرداد و تیر ۱۴۰۱ ۱۴۰۱ )
چکیده

قرار­گرفتن در معرض تنش یخ­زدگی موجب تغییرات فیزیولوژیکی، بیوشیمیایی و مولکولی در گیاهان می­شود که با کاهش رشد­و­نمو همراه است. در مناطق سردسیر گونه­های حساس حذف و توزیع جغرافیایی نیز تغییر می­کند. این تحقیق به­منظور ارزیابی برخی پاسخ­های رویشی و بیوشیمیایی دو گیاه زینتی مقاوم به سرما بنفشه (Viola × wittrockiana) و میمونی (Antirrhinum majus) در شرایط تنش یخ­زدگی انجام شد. بدین منظور از کمینه دمایی دی­ماه در سه مکان مختلف گلخانه، شهر اصفهان و فریدون­شهر به­ترتیب با دمای ۲۰ (شاهد)، ۳- و ۱۱- درجه سانتی­گراد جهت اعمال تیمار یخ­زدگی بر روی گیاهچه­های ۷۰ روزه استفاده گردید. ۱۵ روز پس از اعمال تیمار، وزن گیاهچه­ها و وزن خشک اندام­های هوایی هر دو گیاه با افزایش برودت هوا به­طور معنی­داری کاهش یافت. بیشترین کاهش رشد در هر دو گیاه مربوط به پایین­ترین دما بود. کاهش دما موجب افزایش مقدار کلروفیل، کاروتنوئید، آنتوسیانین، پرولین، گلایسین بتائین و مالون ‌دی‌آلدئید در آنها شد. به­نظر می­رسد افزایش رنگیزه­های فتوسنتزی و واکوئلی در کنار تجمع اسمولیت­هایی همچون پرولین و گلایسین بتائین نه­تنها موجب تغلیظ سیتوپلاسم از طریق تنظیم اسمزی در این گیاهان شده است، بلکه موجب حفظ آنها از یخ­زدگی در سرمای زیر صفر شده و اثرات مخرب یخ­زدگی در ایجاد رادیکال­های آزاد و پراکسیداسیون غشاءهای سلولی را نیز تا حدودی کاهش داده است.
علی رضاپور، مریم دهستانی اردکانی، کاظم کمالی، جابر نصیری، حیدر مفتاحی زاده،
جلد ۱۳، شماره ۵۹ - ( جلد ۱۳، شماره ۵۹، فروردین و اردیبهشت ۱۴۰۳ )
چکیده

این تحقیق به­منظور بهینه­سازی ریزازدیادی درون شیشه­ای گیاه Begonia rex به­عنوان یک گیاه مهم گلدانی زینتی انجام شد. کالوس­زایی و باززایی درون­شیشه­ای سه رقم Begonia rex (Silver dollar، Jurassic و Silver king) با انتخاب پهنک برگ به­عنوان ریزنمونه بررسی شد. محیط­کشت  Murashigeو Skoog (MS) حاوی نه ترکیب از چهار تنظیم­کننده رشدی α- نفتالین استیک اسید (NAA)، ۶- بنزیل­آدنین (BA ایندول-۳- بوتیریک اسید (IBA) و تیدیازورون (TDZ) مورد آزمایش قرار گرفت. پس از چهار هفته کالوس­زایی و باززایی ریزنمونه­ها آغاز شد. پس از هشت هفته جهت رشد طولی و پرآوری، گیاهان باززاشده به محیط­کشت MS حاوی ۰۵/۰ میلی­گرم بر لیتر اسید جیبرلیک انتقال داده شدند. کالوس­زایی، باززایی و ریشه­زایی در همه تیمارها صورت گرفت. بیشترین باززایی مستقیم (۱۱/۲۱ درصد) در محیط حاوی ۵/۰ میلی­گرم بر لیتر BA و ۲/۰ میلی­گرم بر لیتر TDZ صورت گرفت. باززایی بیشترین تعداد برگ در محیط حاوی ۱
میلی­گرم بر لیتر
IBA همراه با ۱ میلی­گرم بر لیتر BA، در رقم Jurassic مشاهده شد. محیط غنی­شده با ۲/۰ میلی­گرم بر لیتر NAA همراه با ۲/۰ میلی­گرم بر لیتر BA و نیز ۱ میلی­گرم بر لیتر IBA همراه با ۱ میلی­گرم بر لیتر BA، به­عنوان بهترین محیط برای افزایش وزن تر و پرآوری رقم Jurassic انتخاب شد. بیشترین مقدار کلروفیل a و b در تیمارهای ۵/۰ میلی­گرم بر لیتر BA همراه با ۲/۰ میلی­گرم بر لیتر TDZ و نیز ۱ میلی­گرم بر لیتر IBA همراه با ۱ میلی­گرم بر لیتر BA در رقم­های Jurassic وSilver dollar  به­دست آمد. میزان بقای گیاهچه­های انتقالی تقریباً ۱۰۰ درصد بود. به­طورکلی می­توان ترکیب ۱ میلی­گرم بر لیتر IBA همراه با ۱ میلی­گرم بر لیتر BA را به­عنوان تیمار مؤثر و مفید در ریزافزایی سه رقم بگونیا رکس مورد مطالعه معرفی کرد.


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فرآیند و کارکرد گیاهی می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2025 CC BY-NC 4.0 | Journal of Plant Process and Function

Designed & Developed by : Yektaweb