جلد 15، شماره 71 - ( جلد 15، شماره 71، فروردین و اردیبهشت 1405 )                   جلد 15 شماره 71 صفحات 186-169 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- گروه علوم و مهندسی کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2- گروه علوم و مهندسی کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران ، kalatehjari@srbiau.ac.ir
چکیده:   (641 مشاهده)
شوری به عنوان یکی از تنش‏های محیطی مهم، تأثیرات نامطلوبی بر رشد و عملکرد محصولات کشاورزی دارد. این پژوهش به منظور بررسی تأثیر کاربرد اسید سالیسیلیک (SA) و سدیم نیتروپروساید (SNP) بر ویژگی‏های رشدی و جذب عناصر معدنی در گیاه خرفه (Portulaca oleracea L.) تحت تنش شوری، به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل سه سطح شوری (0، 5/2 و 5 دسی‏زیمنس بر متر ناشی از کلرید سدیم) و پنج سطح محلول‏پاشی (شاهد (صفر- بدون محلول‏پاشی)، 5/0 و 1 میلی‏مولار اسید سالیسیلیک، 50 و 100 میلی‏مولار سدیم نیتروپروساید) بودند. نتایج نشان داد که تنش شوری 5 دسی‏زیمنس بر متر موجب کاهش معنی‏دار ارتفاع گیاه (35 درصد)، وزن خشک اندام هوایی (32 درصد)، وزن خشک ریشه (20 درصد)، تعداد گل و محتوای نیتروژن برگ (32 درصد) شد. با این حال، کاربرد اسید سالیسیلیک و سدیم نیتروپروساید اثرات منفی شوری را تا حدی تعدیل کرد. به طور خاص، تیمار 1 میلی‏مولار اسید سالیسیلیک بیشترین تأثیر را در بهبود پارامترهای رشدی، جذب عناصر معدنی و محتوای فتوسنتزی نشان داد. همچنین، بیشترین نسبت سدیم برگ به ریشه در تیمار شوری 5/2 دسی‏زیمنس بر متر بدون محلول‏پاشی مشاهده شد. در شرایط تنش شدید (5 دسی‏زیمنس بر متر)، تیمار 50 میلی‏مولار سدیم نیتروپروساید بالاترین نسبت کلروفیل a به b معادل 69/2 را داشت. علاوه بر این، بیشترین تجمع سدیم و کلر در برگ و ریشه در تیمار شوری 5 دسی‏زیمنس بر متر ثبت شد، در حالی‏که تیمار 1 میلی‏مولار اسید سالیسیلیک در همین سطح شوری، بیشترین نسبت کلر برگ به ریشه را نشان داد. به طور کلی، گیاه خرفه توانایی تحمل شوری تا سطح 5/2 دسی‏زیمنس بر متر را دارد و استفاده از 1 میلی‏مولار اسید سالیسیلیک برای کاهش اثرات تنش در سطوح بالاتر شوری توصیه می‏شود.
شماره‌ی مقاله: 10
متن کامل [PDF 1214 kb]   (190 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تنش شوري
دریافت: 1403/11/28 | پذیرش: 1404/5/28 | انتشار: 1405/2/12

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.