1- گروه زراعت واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران
2- گروه زراعت واحد تاکستان، دانشگاه آزاد اسلامی، تاکستان، ایران ، saeedsayfzadeh@yahoo.com
3- گروه تولیدات گیاهی واحد حاجیآباد، دانشگاه آزاد اسلامی، حاجیآباد، هرمزگان، ایران
چکیده: (327 مشاهده)
این تحقیق با هدف بررسی تأثیر کودهای زیستی و سطوح نیتروژن بر عملکرد و خصوصیات فیزیولوژیکی ذرت شیرین در شرایط کشت تأخیری و مواجهه با تنش گرمایی انجام شد. این آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کاملاً تصادفی با سه تکرار انجام شد. تاریخ کاشت در دو سطح d1: تاریخ کاشت معمول منطقه (15 خرداد)، d2: تاریخ کشت تأخیری (15 تیر)، کود نیتروژن در دو سطح n1: مقدار نیتروژن توصیهشده (300 کیلوگرم در هکتار) و n2: 20 درصد کمتر از میزان توصیهشده (240 کیلوگرم در هکتار) و کود زیستی در چهار سطح b1: عدم مصرف (شاهد)، b2: بیوسوپر فسفات، b3: ازتوباکتر + آزوسپریلیوم + سودوموناس و b4: ازتوباکتر + بیوسوپرفسفات در نظر گرفته شدند. نتایج نشان داد اثر کشت تأخیری بر صفات فیزیولوژیکی و عملکرد دانه معنیدار بود. نتایج مقایسه میانگینهای برهمکنش تاریخ کاشت × نیتروژن × کود زیستی بر محتوای پرولین نشان داد که در هر دو سطح مصرف نیتروژن (240 و 300 کیلوگرم در هکتار) محتوای پرولین در کلیه تیمارهای کود زیستی در تاریخ کاشت تأخیری نسبت به تاریخ کاشت معمول منطقه افزایش داشت. اگرچه بهکارگیری ترکیب کودهای زیستی بهطور قابلتوجهی سبب کاهش محتوای پرولین شد که به نظر میرسد این پاسخ فیزیولوژیکی، کمک به بهبود شرایط گیاه در برابر تنش گرمایی باشد. همچنین تیمار ازتوباکتر + آزوسپریلیوم + سودوموناس با میانگین 8/2219 کیلوگرم در هکتار بیشترین عملکرد دانه را داشت. در شرایط مصرف 240 کیلوگرم در هکتار نیتروژن، استفاده از ترکیب کودهای زیستی سبب جبران کاهش عملکرد ناشی از مصرف کمتر کود شیمیایی نیتروژن دار گردید. نتایج مقایسه میانگین برهمکنش اثر سال × نیتروژن نشان داد که در سال اول با توجه به مناسببودن دمای هوا جهت رشد در مقایسه با سال دوم شاخص سطح برگ افزایش نسبی داشت.
شمارهی مقاله: 13
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تنش دما دریافت: 1403/7/5 | پذیرش: 1404/1/26 | انتشار: 1404/8/7