جلد 6، شماره 19 - ( جلد 6، شماره19، بهار 1396 1396 )                   جلد 6 شماره 19 صفحات 255-270 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kakulvand R, Fallah S, Abassi Sourki A. Effects of species competition on photosynthetic pigments, prolin relative water content, and essence fenugreek (Trigonella foenum graceum) and black cumin (Nigella sativa L.) under drought stress conditions in intercropping system. jppf. 2018; 6 (19) :255-270
URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-821-fa.html
کاکولوند، راضیه، فلاح سیف اله، عباسی سورکی علی. اثر رقابت گونه‎ای بر رنگدانه‎های فتوسنتزی، پرولین، محتوای آب نسبی، و میزان اسانس گیاه شنبلیله (Trigonella foenum graceum) و سیاهدانه (Nigella sativa) در شرایط تنش خشکی. مجله فرآیند و کارکرد گیاهی. 1396; 6 (19) :255-270

URL: http://jispp.iut.ac.ir/article-1-821-fa.html


استاد گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد
چکیده:   (384 مشاهده)

در اگرواکوسیستم‎های مناطق خشک و نیمه خشک، حفاظت از جنبه‎های فیزیولوژیک گیاهان زراعی برای انجام فتوسنتز مطلوب و در نتیجه تولید مناسب ضروری است. به منظور بررسی اثر آرایش کاشت بر حفاظت از پارامترهای فیزیولوژیک دو گیاه شنبلیله و سیاهدانه تحت شرایط تنش خشکی، آزمایشی در دانشگاه شهرکرد در سال 1393 اجرا شد. در این آزمایش، سه سطح تنش خشکی شامل W1، آبیاری کامل (آبیاری بر اساس ۱۰۰ درصد ظرفیت زراعی)، W2، تنش ملایم (آبیاری بر اساس ۷۵ درصد W1W3، تنش شدید (آبیاری بر اساس ۵۰ درصد W1) به عنوان عامل اصلی و پنج آرایش کشت شامل کشت خالص شنبلیله، کشت خالص سیاهدانه و سه نسبت مخلوط (2:1، 1:1، 1:2 شنبلیله و سیاهدانه) به عنوان عامل فرعی مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که با افزایش تنش خشکی، میزان کلروفیل a وb  در تیمارهای مخلوط شنبلیله- سیاهدانه بیشتر از کشت خالص آنها بود. در گیاه شنبلیله، تیمار شنبلیله: سیاهدانه (1:1) و کشت خالص به ترتیب با میانگین ۵۱/10 و 5/1۱ میلی‎گرم در گرم بیشترین مقدار پرولین و تیمار شنبلیله: سیاهدانه (2:1) با میانگین 75/9 میلی‎گرم در گرم کمترین مقدار پرولین را دارا بودند. علاوه بر این، بیشترین میزان اسانس در کشت خالص و تیمار شنبلیله: سیاهدانه (1:1) به ترتیب با میانگین 9/12 و 6/12 گرم در کیلوگرم مشاهده شد. برای گیاه سیاهدانه نیز اگر چه کشت خالص نسبت به تیمارهای کشت مخلوط همواره دارای اسانس بیشتری بود، اما تحت شرایط تنش خشکی، آرایشهای کشت مخلوط در مقایسه با کشت خالص بدون تنش از اسانس بیشتری برخوردار بودند. در گیاه سیاهدانه با افزایش شدت تنش خشکی، آرایشهای مخلوط در مقایسه با کشت خالص دارای محتوای آب نسبی بیشتر ولی قند محلول و اسانس کمتری بودند. به طور کلی نتیجهگیری میشود ایجاد رقابت بین گونهای در گیاهان می‎تواند راهکار مهمی برای حفاظت جنبه‎های فیزیولوژیکی گیاهان از خسارت تنش خشکی باشد.

متن کامل [PDF 779 kb]   (171 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تنش خشكي
دریافت: ۱۳۹۴/۵/۱۳ | پذیرش: ۱۲۸۰/۹/۲۳ | انتشار: ۱۳۹۵/۱۲/۲۲

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به انجمن فیزیولوژی گیاهی ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Journal of Plant Process and Function

Designed & Developed by : Yektaweb

تحت نظارت وف ایرانی آسپا-وف